~Medical Fantasy~

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาผมถูกเฮีย Zieghart -แพทย์ฝึกหัดรูปงาม (?) ผู้มีจิตใจเปลี่ยวเหงา (?)- ชวนยิก ๆ ให้ไปดูหนังด้วยกัน หลังจากที่พลาดโปรแกรมเด็ด ๆ มากมาย โดยเฉพาะสตาร์เทร็คภาคล่าสุด (ลงทุนซื้อแผ่นผีมาดูก็ดันค้างซะงั้น) รวมทั้งคนเหล็กที่ยังไม่มีโอกาสได้ไปดู 

เมื่อวานว่างกันทั้งคู่ ตอนหัวค่ำเลยจัดการสนองตัณหาของเฮียแก (และตัวผมเองด้วย) ซะที

ผลก็คือไม่ผิดหวังจริง ๆ ครับ ตัวผมได้มีโอกาสรับชมหนังที่มีเนื้อหาดีมาก ๆ เรื่องหนึ่ง, วิธีการนำเสนอก็สุดแสนจะสร้างสรรค์ เต็มไปด้วยมุกตลกชวนให้อมยิ้มและหัวเราะไปตลอดทั้งเรื่อง แถมยังสอดแทรกข้อคิดเจ๋ง ๆ ไว้มากมาย 

จัดได้ว่าเป็นหนังที่ผมรักที่สุดเรื่องหนึ่งเลยที่เดียว

ซึ่งหนังเรื่องนี้ก็คือผลงานอนิเมชันสามมิติลำดับที่ 10 จากค่ายหนังสุดครีเอตอย่างพิกซาร์ที่ชื่อว่า “UP ปู่ซ่าบ้าตัณหา เอ๊ย บ้าพลัง” นั่นเอง

ดูจบแล้วพูดได้คำเดียวว่าสุดยอด 

สิ่งที่พิกซาร์กำลังทำคือพัฒนาการที่ดีของการ์ตูนยุคใหม่ ซึ่งมีส่วนผสมของเทคโนโลยี 3D ที่ทันสมัย สีสันสดใส ขณะเดียวกันก็ไม่ได้ทิ้งกลิ่นอายเดิม ๆ ของอนิเมชันยุดเดิม ที่สำคัญยังวางโครงเรื่องให้รับชมได้ง่ายเข้าถึงผู้คนทุกเพศทุกวัย เด็กเล็ก ๆ ดูก็สนุก ผู้ใหญ่ดูก็อิ่มเอิบใจอย่างไม่เคอะเขิน

ผมรู้สึกประทับใจมาก ๆ จนอดไม่ได้ที่จะขออัพเอนทรีเฉพาะกิจไว้เป็นบันทึกความทรงจำเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปพลาง ๆ ก่อน

และหวังว่าคงจะได้เขียนถึงเรื่องนี้เต็ม ๆ อีกครั้งหนึ่งนะครับ

เรื่องย่อ

Up บอกเล่าเรื่องราวการผจญภัยของคุณปู่คาร์ลวัยดึกที่เคยสัญญาว่าจะพาภรรยาสุดที่รักเดินทางไปชมความงดงามของน้ำตกแห่งสรวง สวรรค์ (Paradise Falls) ณ ดินแดนอเมริกาใต้อันห่างไกล แต่ด้วยชีวิตการแต่งงานที่ไม่ได้สวยงามดั่งฝันและมีอุปสรรคต่าง ๆ คนทั้งคู่จึงยังไม่สามารถสานฝันให้สำเร็จ สุดท้ายภรรยามาด่วนจากไป ทิ้งคุณปู่ให้หงอยเหงาอยู่คนเดียว ท่ามกลางบ้านเรือนรอบข้างที่เปลี่ยนแปลง

คุณปู่ยังคงยึดติดกับภรรยา บ้านหลังเดิมและสัญญาครั้งเก่าไม่เสื่อมคลาย แต่สังคมภายนอกก็กดดันแกมากเหลือเกิน พยายามผลักไสให้แกย้ายไปอยู่บ้านพักคนชราจนทำให้แกตัดสินใจใช้ลูกโป่งนับร้อยนับพันลูก (ปู่แกเคยทำธุรกิจขายลูกโป่งมาก่อน) หอบหิ้วบ้านทั้งหลังที่เต็มไปด้วยความทรงจำและกลิ่นอายในอดีตล่องลอยไปสู่ดินแดนที่สองสามีภรรยาเคยเฝ้าฝันถึง

แต่ปู่คาร์ลก็ไม่ได้เดินทางไปคนเดียว เพราะมีเจ้าลูกเสือน้อยจ้ำม่ำนามว่า “รัสเซล” ที่กำลังพยายามทำภารกิจช่วยเหลือคนชราเพื่อให้ได้เข็มกลัดลูกเสือครบถ้วนติดสอยห้อยตามไปด้วย

ทั้งคู่ต้องประสบกับอุปสรรคนานัปการทั้งจากธรรมชาติที่คาดเดาไม่ได้, วายร้ายที่มองว่าการเดินทางแบบบอลลูนของคุณปู่บ้าพลังเป็นการขัดขวางเป้าหมายในการกู้ชื่อเสียงของตนกลับคืน รวมไปถึงความขัดแย้งกันเองในเบื้องลึกแห่งจิตใจของสหายต่างวัยทั้งสอง

คุณปู่บ้าพลังผู้ยึดมั่นกับอดีตและคำสัญา กับเจ้าหมูอ้วนผู้โหยหาความรักและความเอาใจใส่จะฝ่าฝันสิ่งเหล่านี้ไปได้อย่างไร

อ่านดูอาจจะรู้สึกไม่น่าดู แต่ขึ้นชื่อว่าทีมงานพิกซาร์แล้วย่อมไม่ธรรมดา

ต้องติดตาม!!!

สิ่งที่ชอบ

• การ์ตูนสั้นตอนเปิดเรื่องที่น่ารักน่าเอ็นดูและเรียกน้ำตาได้อย่างไม่น่าเชื่อ

• ชีวิตแต่งงานหลายสิบปีของสองสามีภรรยาที่พิกซาร์เลือกนำเสนอด้วยหนังเงียบที่เต็มไปด้วยภาพฉายอันงดงาม เรียบง่ายแต่แสดงอารมณ์ทั้งหมดได้เป็นอย่างดี ดูแล้วรู้สึกทั้งตราตรึงใจ สะเทือนใจและประทับใจ จนคนดูสามารถซึมซับและเข้าใจความรักของทั้งคู่ได้อย่างสมบูรณ์

• งานด้านภาพที่สุดยอด ...ผมชื่นชอบภาพจากฝีมือปลายพู่กันของอาจารย์ฮายาโอะ มิยาซากิมาโดยตลอด พอได้ดูเรื่องนี้ที่แม้จะใช้คอมพิวเตอร์สร้างขึ้นก็รู้สึกไม่ต่อต้านและหลงรักไม่แพ้กัน  เป็นการ์ตูนที่มีทั้งความสดใสและงดงามประณิตไร้ที่ติจริง ๆ (ไม่คิดว่าคอมพิวเตอร์จะทำได้)

• หนังซึ้งมาก...ไม่ แน่ใจว่าเป็นเพราะผมถูกเลี้ยงมาโดยคุณยายตั้งแต่เล็ก เลยมักจะเซ็นซิทิฟกับเรื่องราวที่เกี่ยวพันกับคนแก่หรือเปล่า แต่ดูเรื่องนี้แล้วต้องมีการปาดน้ำตาทิ้งหลายฉาก (ฉากจบของการ์ตูนสั้นที่นกกระเรียนสวมชุดเกราะป้องกันเต็มตัว, ฉากชีวิตแต่งงานของปู่คาร์ลและย่าเอลลี่ที่สุขเศร้าเคล้ากันไป, ฉากข้อความในสมุดบันทึกของเอลลี่ที่กระตุ้นให้คุณปู่ปล่อยวางอดีต, ฉากปู่ซ่ายอมทิ้งข้าวของในบ้านเพื่อให้บ้านกลับมาลอยได้อีกครั้งหนึ่งจะได้ทำในสิ่งที่ควรทำจริง ๆ, ฉากเจ้าเด็กอ้วนปีนเชือกขึ้นไปได้เพราะแรงฮึด, และฉากที่ปู่ซ่าติดเข็มกลัดให้รัสเซลในตอนท้าย)

• หนังตลกมากและก็สนุกมากด้วย ถือเป็นข้อเด่นของพิกซาร์ที่ผมว่าเหนือกว่างานของจิบลิทั้งหลาย ปู่ซ่าส์เต็มไปด้วยมุขตลกมากมายที่ทำให้คนดูหัวเราะร่วนและอมยิ้มได้ไม่หุบ

• ข้อคิดในเรื่องที่ได้ไปมากมาย (จะกล่าวในตอนท้าย)

• รวมสามข้อข้างต้นแล้วนี่คือหนังที่มีครบทุกรสชาติและหยิบมาดูกี่ครั้งก็ไม่เบื่อครับ

สิ่งที่ไม่ชอบ

• บทสรุปของวายร้ายที่ดูโหดร้ายและน่าสงสารเกินไปสำหรับคน ๆ หนึ่งที่พยายามทำทุกอย่างเพียงต้องการพิสูจน์ตัวเองให้สังคมภายนอกยอมรับ

• จินตนาการบางอย่างที่ดูแปร่ง ๆ เช่น หมาพูดได้กับมุขเสียงหลง วัยของตัวร้ายในตอนแก่ที่ดูเด็กกว่าคุณปู่ของเราซะงั้นทั้ง ๆ ที่อายุน่าจะห่างกันราว 30 ปี
  

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่ได้จากหนัง

• การทำงานให้ประสบความสำเร็จนอกจากจะมีหลายแรงช่วยกันแล้ว แต่ละฝ่ายต้องรู้จักข้อดีข้อด้อยของเพื่อนร่วมงานและพยายามปรับตัวเข้าหากัน เพื่อเสริมจุดแข็งที่มีอยู่ให้มากขึ้นและลดจุดอ่อนให้น้อยลง 

• ชีวิตแต่งงานแม้ไม่ได้สุขไปทั้งหมด แต่การที่เราได้อยู่ร่วมกับคนที่เรารักและรักเราอย่างแท้จริง มีความเข้าอกเข้าใจกันเป็นพื้นฐาน อุปสรรคทั้งหลายย่อมผ่านไปได้อย่างไม่ยากเย็นและกลับทำให้ความรักยิ่งแนบแน่นขึ้น

• อย่าผลัดวันประกันพรุ่งหากจะทำตามฝัน และไม่มีคำว่าสายหากจะเริ่มต้นสิ่งใหม่ ๆ ให้ชีวิต

• จดจำอดีตได้แต่อย่ายึดติดกับมัน จงมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน 

• เด็กเป็นสิ่งมีชีวิตที่โกหกไม่เป็นและซื่อสัตย์กับทุกคน

• ความสำคัญของการเดินทางไม่ได้อยู่ที่การได้ไปถึงจุดหมายปลายทางเสมอไป แต่เป็นการได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ และความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางภายในตัวของผู้เดินทาง

• รู้จักปล่อยวางกับสิ่งที่ไม่ควรยึดติด แล้วจิตใจเราจะเป็นสุขเพราะความอิสระ

สิ่งที่อยากบอกกับ Pixar

ผมเป็นคนที่ชื่นชอบผลงานสองมิติแบบเก่าเอามาก ๆ จนบางครั้งอาจเข้าขั้นยึดติดและไม่ค่อยสนใจอนิเมชันสามมิติเพราะคิดว่าไม่คลาสสิคเอาเสียเลย

ดูเรื่องนี้แล้ว...ผมผิดไปแล้วครับ นับแต่นี้ผมจะปล่อยวาง ไม่ยึดติดกับอดีตอีกต่อไป

และก็ช่วยรับผมเป็นหนึ่งในสาวกถาวรของพวกคุณด้วยนะครับ

รักปู่ซ่า รักพิกซาร์มั่ก ๆ จุ๊บ ๆ