~Medical Fantasy~

  

*But you don’t have to break in half to love somebody

ถ้าจะถามว่าเหตุใดสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอและไร้ซึ่งเขี้ยวเล็บที่เรียกตัวเองว่า“มนุษย์” จึงสามารถก้าวขึ้นมาเป็นผู้ครอบครองโลกใบนี้ได้อย่างเต็มภาคภูมิ ผมคงจะตอบว่าเพราะเรามีพัฒนาการทางด้านความคิดที่เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตชนิดใด ๆ ในโลก มนุษย์นั้นมีสมองที่ใหญ่โตมากเมื่อเทียบกับสัตว์อื่น ๆ และการทำงานของมันก็แทบจะไร้ซึ่งขีดจำกัดหากรู้จักการใช้อย่างฉลาด อวัยวะหยุ่น ๆ น้ำหนักประมาณกิโลกว่า ๆ ที่บรรจุตัวเองอยู่ภายในกะโหลกทำให้เราสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมบนโลกได้ทุกชนิด หรือ-ในความเป็นจริง-ปรับสภาพแวดล้อมให้เข้ากับพวกเราเอง จนอาจจะเรียกได้ว่าแม้กระทั่งธรรมชาติที่เป็นต้นกำเนิดของทุกสรรพสิ่งก็ยังต้องเพลี่ยงพล้ำให้กับมนุษย์ที่เพิ่งเกิดมาบนโลกได้ประมาณ 200,000 ปีมานี้นี่เอง

แต่ถ้าจะถามต่อว่าสิ่งใดคือความวิเศษสูงสุดของความเป็นมนุษย์, การที่เรามีอารมณ์ความรู้สึกและสามารถแสดงสิ่งเหล่านั้นออกไปได้นี่แหละที่จะเป็นคำตอบของผม เพราะโดยแท้แล้วพื้นฐานของมนุษย์ก็ไม่ได้แตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นในแง่ของการทำทุกวิถีทางเพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ของตนไว้ให้นานที่สุด แต่เพราะเรามีอารมณ์และความรู้สึกจึงทำให้เราเรียนรู้ที่จะข่มสัญชาตญาณ รวมทั้งแสดงออกมาในทิศทางที่สร้างสรรค์ตามกระบวนการทางสังคม เช่น รู้จักต่อแถวซื้ออาหาร, ประเพณีการแต่งงาน เป็นต้น นอกจากนี้สิ่งดังกล่าวยังทำให้สังคมมนุษย์มีสีสันและความหลากหลายอีกด้วย พูดง่าย ๆ ก็คือ อารมณ์และความรู้สึกทำให้ “คน” เป็น “มนุษย์” นั่นเอง

และผมเชื่อว่าพื้นฐานของอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมด คือ “ความรัก”

*Across whatever distance there is, I send you my love

What Dream May Come (พลังรักข้ามขอบฟ้า ตามรักถึงสวรรค์) บอกเล่าเรื่องราวความรักของคริส นีลเซ่น (Robin Williams) และแอนนี่ (Annabella Sciorra)-สองสามีภรรยา-เนื้อเรื่องเริ่มต้นที่ทะเลสาปแห่งหนึ่งที่รายล้อมไปด้วยภูมิประเทศอันสวยงาม ความรักของพวกเขาเกิดขึ้นที่นี่ งดงามและน่าจดจำ ไม่กี่เดือนต่อมาทั้งคู่ก็แต่งงานกัน คริสเป็นกุมารแพทย์ เขามีนิสัยสุขุมและไม่เคยยอมแพ้ แอนนี่เป็นจิตรกรที่ประสบความสำเร็จ เธออ่อนหวานและน่าหลงใหล พวกเขาคือคนที่ฟ้าสร้างมาให้คู่กันอย่างแท้จริง ลูกสองคน และความรู้สึกรักไม่เคยเปลี่ยนของทั้งสองมันบอกอย่างนั้น

แต่เวลาแห่งความสุขก็อยู่กับครอบครัวนี้ไม่นาน การเสียชีวิตของลูก ๆ เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ และการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของคริสผู้เป็นหัวหน้าครอบครัว ได้ทำให้หัวใจของแอนนี่แตกสลาย และเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอรักไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีกแล้ว แอนนี่จึงตัดสินใจจบชีวิตที่ทุกข์ทรมานลงด้วยการฆ่าตัวตาย โดยที่หารู้ไม่ว่ามันเป็นบาปอันใหญ่หลวง และบทลงโทษก็คือการที่วิญญาณของเธอจะต้องติดอยู่ในห้วงทุกข์ของความทรงจำที่ไม่มีวันหลุดพ้น ไม่มีโอกาสได้ขึ้นสวรรค์ตลอดไป นี่เอง, จุดเริ่มต้นของการเดินทางไปในโลกหลังความตายของคริสเพื่อตามหาแอนนี่หญิงอันเป็นรักแท้ของเขาก็ได้เกิดขึ้น

บทสรุปจะเป็นอย่างไร โปรดติดตาม…

*Sometime when you lose, you win   

ความประทับใจแรกของผมใน What Dream May Come คือภาพกราฟฟิคภายในหนังที่งดงามมาก ๆ ราวกับอยู่ในความฝันเลยทีเดียว รวมไปถึงการนำเสนอโลกหลังความตายที่ถือว่าค่อนข้างแปลกมากสำหรับหนังทางฝั่งตะวันตก แต่ประเด็นเรื่องความรักที่หนังเรื่องนี้สื่อออกมาคือสิ่งที่ “โดน” ใจผมมากที่สุด เพราะความรักใน What Dream May Come หาได้กินความหมายเพียงความรักระหว่างคริส-แอนนี่ซึ่งเป็นตัวแทนของความรักในเชิงชู้สาวหญิง-ชายเท่านั้น หนังยังได้รวมเอาความรักระหว่างพ่อแม่กับลูก อาจารย์กับศิษย์ แพทย์กับคนไข้ มนุษย์กับมนุษย์ รวมทั้งมนุษย์กับสัตว์เข้าไว้อีกด้วย

หรือหากเรามองให้ตัวเอกเป็นจุดศูนย์กลางของความรัก จะพบว่าคริสคือคนที่พร้อมมอบความรักให้กับคนทุกคนที่อยู่รอบข้าง ไม่ว่าจะด้วยรอยยิ้ม การรักษาคำพูด ท่าทีที่เป็นกันเอง การช่วยผู้อื่นโดยไม่เพิกเฉยดูดาย รวมทั้งคำพูดที่จริงจังก็ตาม ตราบใดที่มันออกมาจากหัวใจที่เปี่ยมรักและไม่เสแสร้ง คนอื่น ๆ ย่อมรับรู้ และพร้อมที่จะมอบความรักกลับคืนมาให้โดยไม่ลังเล นี่เองที่ทำให้เมื่อตอนที่มีชีวิตอยู่คริสจึงมีครอบครัวที่อบอุ่น ได้รับรักจากภรรยาและลูก ๆ ที่น่ารัก คนไข้เด็กที่เอาใจยากกลับเชื่อฟังเขา และแม้แต่ในโลกหลังความตายคริสก็ยังไม่เคยเดียวดาย

อยากให้หลาย ๆ คนได้รับรู้ถึงความรักอันอบอุ่นที่มีอยู่รอบกาย ได้รู้จักรักตัวเองและเห็นคุณค่าของคนอื่นมากขึ้น เหมือนที่ผมรู้สึกภายหลังจากได้ดูหนังเรื่องนี้ เพื่อที่ว่าเมื่อสักวันหนึ่งที่เราต้องตกไปอยู่ในสถานการณ์เลวร้าย ไม่มีใครให้พึ่งพิง มองไปข้างหน้าก็มืดมิดไร้แสงนำทาง, พวกเราจะยังคงมีเชือกป่านให้เกาะกุมและสามารถเดินต่อไปได้…

เชือกป่านแห่งความหวังที่เรียกว่า “ความรัก” นั่นเอง

(*ข้อความจากในภาพยนตร์)